Türkçede kelimeler temel olarak isim soylu (ad, sıfat, zamir, zarf, edat, bağlaç, ünlem) ve fiil soylu olmak üzere ikiye ayrılır.

Sözcükler temel olarak isim soylu (ad, sıfat, zamir) ve fiil soylu (fiil) olmak üzere iki ana gruba ayrılır. Sıfatlar isimleri niteler veya belirtirken, zarflar eylemleri, sıfatları veya başka zarfları etkileyen kelimelerdir. Türkçe'de isim, sıfat, zamir, zarf, edat, bağlaç, ünlem ve fiil olmak üzere sekiz temel sözcük türü bulunur. Sıfatlar isimleri nitelerken, zarflar fiilleri, fiilimsileri, sıfatları veya kendi türünden zarfları etkiler. Edatlar, bağlaçlar ve ünlemler tek başlarına anlam taşımayan, cümle içinde görev üstlenen yardımcı sözcük türleridir. Türkçe'de isim, sıfat, zamir, zarf, edat, bağlaç, ünlem ve fiil olmak üzere sekiz temel sözcük türü bulunur. Sıfatlar, isimlerden önce gelerek onları niteleyen veya belirten sözcüklerdir; her zaman bir isme bağlıdır. Zarflar, fiilleri, fiilimsileri, sıfatları ve kendi türünden sözcükleri durum, zaman, miktar yönünden belirtir.