Özne-yüklem uyumsuzluğu, özne ile yüklem arasındaki tekillik-çoğulluk veya kişi uyumsuzluğundan kaynaklanan yapısal bir hatadır.

Aynı anlama gelen sözcüklerin gereksiz yere bir arada kullanılması anlatım bozukluğuna yol açar. Çoğul özne cansız varlık veya soyut kavram ise yüklem tekil olur; aksi halde özne-yüklem uyumsuzluğu oluşur. Anlatım bozuklukları, düşüncenin açık ve doğru aktarılmasını engelleyen dil yanlışlarıdır. Gereksiz sözcük kullanımı, anlatım bozukluğunun en yaygın nedenlerinden olup duruluk ilkesine aykırıdır. Özne-yüklem uyumsuzluğu ve tümleç eksikliği, yapısal anlatım bozukluklarının sık karşılaşılan türlerindendir. Cümlenin anlam veya yapısal yönden açık, doğru ve anlaşılır olmaması anlatım bozukluğudur. Anlatım bozuklukları başlıca anlamsal ve yapısal olmak üzere iki ana kategoriye ayrılır. Eş anlamlı sözcüklerin bir arada kullanılması, gereksiz sözcük kullanımından kaynaklanan anlamsal bozukluktur.