Kurtuluş Savaşı'nın gerekçesi, amacı ve yöntemi ilk kez Amasya Genelgesi'nde (22 Haziran 1919) belirtilmiştir.

Paris Barış Konferansı'na sunulan Amiral Bristol Raporu, Batı Anadolu'da Türklerin haklılığını belirten ilk uluslararası belgedir. Mustafa Kemal, Havza Genelgesi ile işgallere karşı protesto mitingleri düzenlenmesini ve işgalci devletlere telgraf çekilmesini istedi. Amasya Genelgesi, Kurtuluş Savaşı'nın amacı, gerekçesi ve yöntemini ilk kez ortaya koyarak ulusal egemenliğe dayalı bir devletin sinyallerini verdi. Sivas Kongresi'nde, tüm cemiyetler 'Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti' adı altında birleştirilerek ulusal direniş tek çatıya toplandı. Mudanya Ateşkes Antlaşması, Kurtuluş Savaşı'nın askeri safhasını sona erdirerek diplomasi yoluyla Doğu Trakya, İstanbul ve boğazları kurtardı. Mustafa Kemal Paşa, Milli Mücadele'yi başlatmak üzere 19 Mayıs 1919'da Samsun'a çıkarak Kurtuluş Savaşı'nın fitilini ateşledi. Ankara'da 23 Nisan 1920'de açılan Büyük Millet Meclisi, Kurtuluş Savaşı'nın siyasi ve hukuki temelini oluşturdu. Milli Mücadele'de başlangıçta Kuvâ-yi Milliye birlikleri etkinken, düzenli orduya geçişle askeri başarılar hız kazandı.