Mera hayvancılığı doğal otlaklara dayalı, iklime bağımlı ve verimi düşük; ahır hayvancılığı ise kapalı ve verimi yüksek modern yöntemdir.

Büyükbaş hayvancılık, gür otlaklara sahip **Doğu Anadolu** ve **Karadeniz** bölgelerinde iklime bağlı olarak yaygındır. Küçükbaş hayvancılık, bozkır bitki örtüsüne uyumlu olarak **İç Anadolu** ve **Güneydoğu Anadolu**'da yoğunlaşmıştır. Kümes hayvancılığı, büyük şehirlerin çevresinde, pazara yakınlık ve modern tesislerin etkisiyle gelişmiştir. Arıcılıkta **Muğla**, **Rize** ve **Sivas**, zengin bitki örtüsü sayesinde önemli bal üretim merkezleridir. İpekböcekçiliği, dut ağacının yaygın olduğu **Bursa** ve **Diyarbakır** çevresinde geleneksel olarak yapılmaktadır. Türkiye'de büyükbaş hayvancılık, özellikle Doğu Anadolu'da geniş meralar ve yaz yağışları sayesinde gelişmiştir. Küçükbaş hayvancılık (koyun, keçi), bozkır bitki örtüsünün yaygın olduğu İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yoğundur. Ahır hayvancılığı (besicilik), modern yöntemlerle kapalı alanlarda yapılan, et ve süt verimini artırmaya odaklı bir yöntemdir.